Ο αέρας στο Σαραγιέβο ήταν παχύς από προσδοκία, αυτόν που χτίζεται πριν από μια καταιγίδα. Μέσα στο Στάδιο Ασίμ Φερχατόβιτς Χασέ, οι κερκίδες ήταν γεμάτες, μια θάλασσα από πράσινες και λευκές σημαίες κυματιζόντων σε ενοποίηση. Η εθνική ομάδα της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, γνωστή ως οι Δράκονες, ανέβηκε στην έπαυλη για έναν κρίσιμο αγώνα για το Παγκόσμιο Κύπελλο εναντίον της Βόρειας Μακεδονίας. Το τελικό σφυρίχτισε, σφραγίζοντας μια ισοπαλία 0-0. Ήταν μια τακτική αδιέξοδο, ένας βαθμός που κερδήθηκε, αλλά το πραγματικό δράμα αναπτύχθηκε εκτός του πίνακα αποτελεσμάτων. Ενώ το πλήθος συζητούσε τη μάχη της μεσαίας γραμμής, μια προσωπική τραγωδία πλήγωσε την πάγκο της Βοσνίας.

Ένα Όνειρο Αναβλήθηκε

Ο Οσμάν Χατζικίτς, ο εφεδρικός τερματοφύλακας, έζησε το φανταστικό όνειρο κάθε νέου παίκτη. Βρισκόταν στην επίσημη λίστα για το Παγκόσμιο Κύπελλο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η πρόσκληση ήταν μια στιγμή καθαρής ευφορίας για την ομάδα. Ο Χατζικίτς ήταν προγραμματισμένος να κάνει το ντεμπούτο του στο δεύτερο ημίχρονο, μια ευκαιρία να γράψει το όνομά του στα ιστορικά βιβλία της εθνικής ομάδας. Αλλά το ποδόσφαιρο είναι μια σκληρή κυρία και η μοίρα είχε άλλους σχεδιασμούς. Κατά το προ-αγώνισμα ζέσταμα, η καταστροφή έπληξε. Ο Χατζικίτς κρατήθηκε στο οπίσθιο μηριαίο, το πρόσωπό του παραμορφωμένο από πόνο. Το ιατρικό προσωπικό έσπευσε στο γήπεδο και ο εφεδρικός τερματοφύλακας μεταφέρθηκε με φορείο, με δάκρυα να κατεβαίνουν στο πρόσωπό του.

Η Διάγνωση

Ο προπονητής Σαφέτ Σουάντ Μπαρμπαραζέ επιβεβαίωσε τη σκληρή πραγματικότητα λίγο μετά τον αγώνα. «Λυπάμαι που ο Οσμάν τραυματίστηκε. Έπρεπε να παίξει στο δεύτερο ημίχρονο. Κράτησε το οπίσθιο μηριαίο, δεν φαίνεται καλό. Πηγαίνει σε εξετάσεις αύριο, αλλά θα μάθουμε περισσότερα τότε», δήλωσε ο Μπαρμπαραζέ. Η διάγνωση ήταν γρήγορη και αδίστακτη: ρήξη οπίσθιου μηριαίου. Ο τραυματισμός έθεσε τέλος στις ελπίδες του για το Παγκόσμιο Κύπελλο πριν καν αγγίξει τη μπάλα σε επίσημο αγώνα. Η λίστα των παικτών για την διοργάνωση στην Αμερική τώρα έχει ένα όνομα λιγότερο. Για τον Χατζικίτς, το όνειρο της συμμετοχής στη μεγαλύτερη σκηνή του κόσμου έχει αντικατασταθεί από το μακρύ, μοναχικό δρόμο της αποκατάστασης.