Όλα τα νέα σε αυτή την κατηγορία
Ξυπνάω με γεύση αλατιού και παλιάς μπύρας στη γλώσσα μου, τα αυτιά μου ακόμα βουίζουν από τα μπάσα που έτρεμαν τα δάπεδα ενός μπαρ στην Παλιά Πόλη μέχρι τις ...
Το Ρουμανικό Ποταμό Δουνάβη είναι η μεγαλύτερη ποταμιαί δέλτα στην Ευρώπη, ένας χώρος παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO που απλώνεται σε πάνω από 4.000 τετρα...
Η μυρωδιά σε χτυπά πριν από την θέα. Δεν είναι η τουριστική παγίδα με το άρωμα του Μυκόνου ούτε το γυαλιστερό μάρμαρο της Αθήνας. Είναι αλμύρα, ντίζελ και σα...
Το νερό χτυπά το δέρμα σου σαν ζεστό μεταξωτό, αλλά ο αέρας μυρίζει βρεμένο πεύκο και μακρινό πετρέλαιο. Στέκομαι μέχρι τη μέση στην εξωτερική πισίνα του Θερ...
Σταθήκα στην σκουριασμένη μεταλλική ράγα ενός ξεφλουδισμένου φεγγαριού στο Κότορ, ο αέρας του αλατιού αρκετά παχύς για να μάσημα, παρακολουθώντας ένα πλοίο κ...
Το πρώτο πράγμα που σας χτυπάει δεν είναι η μυρωδιά του αλατιού ή η φωνή του Αδριατικού. Είναι η σιωπή. Στέκομαι στους πλακόστρωτους δρόμους της παλιάς πόλης...
Ο άνεμος στην ελληνική ακτή της Μαύρης Θάλασσας δεν ζητά άδεια. Άφικε σαν εισπράκτορας, ουρλιάζοντας από τα Καρπάθια και χτυπώντας την επίπεδη, ανοιχτή ακτογ...
Στέκομαι πάνω σε μια πέτρα. Όχι μεταφορική πέτρα. Μια κυριολεκτική, μεγέθους γροθιάς κομμάτι ασβεστόλιθου που έχει κυλήσει από την Αδριατική Θάλασσα για δέκα...
Ο ήλιος δεν είχε ακόμα ξεπροβουλλεί πάνω από τα Ιουλιανά Άλπη, αλλά εγώ ήδη ήμουν μέχρι τα γόνατα στην Αδριατική, τρέμουλα σε μια υγρή φούτερ, κοιτάζοντας έν...
Η αλμύρα εδώ δεν γεύεται παράδεισο· γεύεται σίδερο και παλιά πέτρα. Στέκομαι στην χονδροπηδή ακτή μιας κόλπου που μοιάζει με ταχυδρόμικη κάρτα τυπωμένη το 19...
Φτάσατε στην άκρη του νερού με το είδος του υπαρξιακού άγχους που μόνο ένα χλιαρό απόγευμα Τρίτης τον Ιούλιο μπορεί να παρέχει. Ο αέρας μύριζε χλώριο, αντηλι...
Το νερό στον Κόλπο των Κοτόρ σας χτυπά με τη δύναμη μιας κρύας, σκληρής αλήθειας. Δεν είναι η ζεστή, τροπική κίνηση της μεσογειακής ακτής πιο νότια. Είναι Αδ...
Κάθισα στην πλαστική άρδεια ενός ενοικιαζόμενου καγιάκ στην άκρη του σκυροδέματος εκκίνησης στο Ploče, Κροατία, και κοίταξα το νερό σαν να μου χρωστούσε χρήμ...
Η ιστορία αυτής της ακτής είναι γραμμένη με αλάτι και ναυάγια. Μακριά πριν γίνει το παιχνίδι της μαζικής τουριστικής αναψυχής της Ανατολικής Ευρώπης, τα Χρυσ...
Στάθηκα μέχρι τους αστραγάλους μου στη Θάλασσα του Ιονίου, το νερό τόσο καθαρό που ένιωθα σαν να επιπλέω σε υγρό γυαλί, και κοίταξα προς τα κάτω στην άμμο. Δ...
Ο ήλιος χτυπά την Αδριατική σε γωνία 45 μοιρών και μετατρέπει το νερό σε φύλλο σφυρηλατημένου ασημιού, αλλά εδώ, πάνω στην πέτρα, νιώθει περισσότερο σαν σάου...
Κάθισα σε έναν βράχο το μέγεθος ενός τοστιέρα, πίνοντας μια χλιαρή μπίρα και παρακολουθώντας μια γλάρος να τσακώνεται με έναν τουρίστα για ένα πεσμένο σάντου...
Ξύπνησα με τη μυρωδιά του ντίζελ και του αλμυρού νερού να καίει τις ρινικές μου οδούς. Η Αλβανική Ριβιέρα δεν νοιάζεται για το πρόγραμμα ύπνου σας. Στις 4 π....
Κάθομαι σε μια σκουριασμένη μεταλλική καρέκλα μέσα στην ομίχλη ατμού της Λίμνης Μπάνια, τυλιγμένος με μια πετσέτα που μυρίζει ελαφρώς θείο και υγρό σκυρόδεμα...
Κάθισα στην άμμο στην Κσαμίλ και πήρα μια χούφτα, περιμένοντας την απαλή, κοκκώδη ροή πυριτίου που χαρακτηρίζει τα Καραΐβικα. Αντ' αυτού, τα δάχτυλά μου ένιω...
