Η δραματικότητα στον γαλλικό χώρο είναι αισθητή και ο Κιλιάν Μπαπέ δεν παίζει απλώς το παιχνίδι· σκηνοθετεί το σενάριο. Ο κάπτανας της Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Γαλλίας εξέδωσε απότομη τελευταία προθεσμία στον μακροχρόνιο προπονητή του Ντιντιέ Ντεσάν. Το μήνυμα είναι σαφές: αποσυρθείτε μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026, ή αντιμετωπίστε την οργή του πιο πολύτιμου περιουσιακού σας στοιχείου. Αλλά υπάρχει ένας συγκεκριμένος φόβος που οδηγεί αυτόν τον απαιτητικό λόγο, και περιλαμβάνει μια προδοσία πέρα από τον κανάλια που ο Μπαπέ περιγράφει ως τίποτα λιγότερο από «απαίσιο».

Η Σκιά των Ατζούρι

Για 14 χρόνια, ο Ντεσάν έχει είναι ο αρχιτέκτονας του γαλλικού ποδοσφαίρου. Τα οδήγησε στη δόξα, στην καρδιοσπαστική ήττα και στο όριο της αθανασίας. Τώρα, καθώς το παρασκήνιο ετοιμάζεται να πέσει στην εποχή του, οι φήμες γυρίζουν σαν σκόνη σε κολοσσαίο. Ψίθυροι υποδηλώνουν ότι ο 57χρονος μπορεί να στρέψει την τακτική του γενναιοδωρία προς την Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ιταλίας. Γιατί; Λόγω της θρυλικής θητείας του στην Γιουβέντους, λόγω των βαθιών ριζών του στην ιταλική ποδοσφαιρική κουλτούρα και επειδή οι Ατζούριικά αναζητούν σωτήρα μετά την απουσία από δύο συνεχόμενα παγκόσμια κύπελλα. Αλλά για τον Μπαπέ, αυτό δεν είναι λογικό βήμα καριέρας· είναι προσωπική προσβολή.

«Η ιδέα της Ιταλίας είναι απαίσια», δήλωσε ο Μπαπέ κατηγορηματικά κατά τη διάρκεια συνέντευξης στο M6. Δεν χρησιμοποίησε λέξεις. Δεν δίστασε. Παραδέχτηκε ότι ασκεί ενεργά πίεση στον Ντεσάν στις αποδυτήριους, προσπαθώντας να στρέψει τον βετεράνο προπονητή μακριά από οποιαδήποτε άλλη διορισμό σε εθνικές ομάδες. «Ελπίζω αυτό να είναι το τελευταίο του Παγκόσμιο Κύπελλο, γιατί δεν θέλω να προπονεί άλλη εθνική ομάδα», αποκάλυψε. Η πίστη είναι σκληρή, αλλά και η φιλοδοξία. Ο Μπαπέ θέλει το τελευταίο κούνημα του μεντορά του να είναι όρθια ωτασσία, όχι μεταφορά στον χώρο του εχθρού.

Το Τελευταίο Πράγμα το 2026

Η σκηνή είναι έτοιμη για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2026, ένα κολλοσιακό πρωτάθλημα που καλύπτει τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Μεξικό και τον Καναδά. Αυτό θα είναι ο τελευταίος χορός για τους Λε Μπλε υπό την ηγεσία του Ντεσάν. Η γαλλική ομάδα φέρει το βάρος του δεύτερου τόπου το 2022, ένα πικρό χάπι που ακόμα πονάει. Είναι πεινασμένοι για λύτρωση, για τον χρυσό μπαλάκι, για το απόλυτο τρόπαιο. Η πορεία τους ξεκινά στις 16 Ιουνίου εναντίον της Σενεγάλης, ακολουθούμενη από συγκρούσεις με το Ιράκ και τη Νορβηγία. Κάθε πάσα, κάθε τάκling, κάθε γκολ είναι μέρος αυτού του μεγαλοπρεπούς φινάλε.

Η πίεση του Μπαπέ είναι μαρτυρία για τη μοναδική σχέση μεταξύ παίκτη και προπονητή. Είναι μια σχέση χτισμένη πάνω σε τρόπαια και ένταση, σε κυριαρχία και επιθυμία. Ο Ντεσάν ακόμη δεν έχει επιβεβαιώσει τα σχέδιά του μετά το 2026, αφήνοντας τις επιλογές του ανοιχτές. Αλλά με τον Μπαπέ που πετάει πάνω από τον ώμο του, η dường φαίνεται όλο και στενότερη. Ο γαλλικός κάπτανας δεν ζητά απλώς αποχώρηση· απαιτεί κληρονομιά. Και στο θέατρο υψηλών ρισκάρων του διεθνούς ποδοσφαίρου, η κληρονομιά είναι όλα. Θα ακούσει ο Ντεσάν την κλήση; Ή θα κυνηγήσει μια τελευταία περιπέτεια στην Ιταλία; Ο κόσμος παρακολουθεί, περιμένοντας την τελική σφύριξη.