Ο νησιάς Λέσβος του Αιγαίου έχει γίνει ένα έργο κέντρο για τη γεωντυχτική κοινότητα σε παγκόσμιο επίπεδο, φιλοξενώντας το δίκτυο Γεωπάρκων UNESCO και το επίκεφα εκπαιδευτικό πρόγραμμα. Το Λέσβος μόλις φιλοξένησε το πιο σημαντικό συνέδριο για τη γεωλογική κληρονομιά σε παγκόσμιο επίπεδο, με 70 επιστήμονες από 35 χώρες να συσσωρεύτηκαν στο Πανεπιστήμιο του Αιγαίου για την ετήσια συνάντηση του Δικτύου Γεωπάρκων UNESCO. Σε παράλληλη, πάνω από 80 ειδικοί από 27 χώρες είναι στο νησί για το Διεθνές Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα Γεωπάρκων UNESCO, πρόγραμμα που λειτουργεί από τις 16 έως τις 25 Μαΐου στο ίδιο πανεπιστήμιο και είναι το 14ο συνεχές χρόνο στο Λέσβος.

Το Δίκτυο και η Σημασία του

Το διπλό συνέδριο θέτει το Αιγαίο νησί στο κέντρο ενός δικτύου που, μετά από τις πιο πρόσφατες έγκρισες της αξιωματικής συνέλευσης του UNESCO, περιλαμβάνει 241 γεωπάρκους σε 51 χώρες. Είναι επίσης η έντυπη αναγνώριση της εργασίας που οδηγεί ο Καθηγητής Νίκολαος Ζουρος, ο οποίος διοργανώνει τις συναντήσεις ως Γενικός Γραμματέας του Δικτύου Γεωπάρκων UNESCO και η καθηγητής του Ορόσημο Τάξης του UNESCO για Γεωπάρκους και την Ανεκτική Ανάπτυξη Νησιών και Παραλιών στο Πανεπιστήμιο του Αιγαίου. Ο Ζουρος είναι ο διευθυντής του Ιστορικού Μουσείου της Πετριφιερισμένης Τυμός του Λέσβου από την ίδρυσή του το μέσο του 1990 και ήταν ένας από τους ιδρυτές του Ευρωπαϊκού Δικτύου Γεωπάρκων το 2000.

Το συνέδριο αυτής της χρονιάς πήρε τον Καθηγητή Άρτουρ Σά, τον πρόεδρο του δικτύου, και τον Καθηγητή Σετσιά Νακαντα, που πρόεδρει το 12-μέλος συμβούλιο του προγράμματος Γεωπάρκων UNESCO, μαζί με μέλη του 15-μέλους εκτελεστικού οργάνου του δικτύου. Οι συζητήσεις καλύπτουν την ανεκτική διαχείριση της γεωλογικής κληρονομιάς, το χρηματοδότηση για κοινές προγραμματισμούς, την προστασία των γεωτόπων από την κλιματική αλλαγή και τους φυσικούς κινδύνους, τη συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις πρωτοβουλίες για την ανάπτυξη γεωπάρκων στην Αφρική και σε άλλες υποδεχόμενες περιοχές. Οι συμμετέχοντες στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα, που προέρχονται από Βέλγκο, Βιετνάμ, Βραζιλία, Ταϊβάν, Ιαπωνία, Ινδονησία, Κίνα, Μεξικό, Μαρόκο, Νορβηγία, Πορτογαλία, Τουρκία και άλλες χώρες, περιλαμβάνουν διευθυντές γεωπάρκων, διοικητικούς αξιωματούχους του τουρισμού, ακαδημαϊκούς και φοιτητές της διδακτορικής, οι οποίοι εργάζονται για την προστασία και την προώθηση της γεωλογικής κληρονομιάς.

Η Γεωλογική Αποτελεσματικότητα του Λέσβου

Η αιτία που ο Λέσβος έχει γίνει το φυσικό σπίτι για αυτή τη δουλειά είναι γραμμένη στον νησιά. Ολόκληρος ο νησιάς μέχρι σήμερα φέρει το διπλώμα της UNESCO Γεωπάρκου, και της Πετριφιερισμένης Τυμός του, που δημιουργήθηκε όταν η βουλκανική δραστηριότητα εξαντλήθηκε ένα υπερθερμό χώρο υπό σησόνιο και πυροκλαστικές ροές περίπου 20 εκατομμύρια χρόνια πριν, είναι θεωρημένη ως μία από τις πιο σημαντικές αποτελεσματικές εκοσυστήματα στην παγκόσμια φύση. Τα κλωστά φτάνουν μέχρι 20 μέτρα σε μήκος και τα συστήματα των ριζών εκτείνονται 7 μέτρα σε πέτρα, με γλυκόσυνα, καρπούς και φύλλα που αποτελούνται στην βουλκανική πετρά της Sigri Formation. Ο νησιάς είναι επίσης όπου ο πιο γη αποδείξει ένας επιβιώσας στο χώρο, Prodeinotherium bavaricum, οποίος αναποδίδεται περίπου 19 εκατομμύρια χρόνια πριν.

Μέχρι και τα πετριφιερισμένα δέντρα, ο Λέσβος έχει τύπος γεωλογίας που εξηγεί πολλά από τον πολιτισμικό και την κουλιναρικό χαρακτήρα του. Ένας θερμός μαγμα παρέμεινε σε σχετικά κοντά στην επιφάνεια, θερμαζόντας τον βροχός υγρό που προερχόταν από τον πετρώμα στην Πολιχνιτος, Λισβορί, Θερμή, Εφταλου και Αργενος. Η κλιματολογία και η αυτοματική γεωλογική δραστηριότητα του νησιάς του δώσει έναν υδρογράφο μετόχων, θεσσαλίας και ράπτων, περιλαμβανομένων των Man'katsa ράπτων κοντά στο Μανδαμάδος, που εγκαθιστούν τις ignimbrite πέτρες του Μιοκινικού.

Τα πεδία περιπάτησης κατά το εκπαιδευτικό πρόγραμμα ακολουθούν την ίδια λογική, γεωλογία που ενσωματώνει στον τριώνιο Λέσβου. Οι συμμετέχοντες περιπατούν εις πάνω τα βουλκανικά γεωτόπων, αρχαιολογικά απολείφματα, μοναστήρια, τυπικά κοινότητα και τα γυναικεία αγροτουριστικά συνεταιρίσεις που έχουν γίνει ένας προσανατολισμός χαρακτήρα του κοινότητα του τυμός.