Η αποδυτήρια δεν ήταν απλώς χώρος για τακτικές οδηγίες· ήταν πεδίο μάχης για τις διανοίες. Ο Λόβρε Καλινίτς αποκαλύπτει ότι ο Λούκα Μπροζόβιτς ήταν αήττητη δύναμη στα κοινωνικά παιχνίδια, ειδικά απέναντι στον Ντέγιαν Λόβρεν. «Όταν έβλεπα τον Μπροζόβιτς στο τραπέζι, δεν ήθελα να παίξω», θυμάται ο Καλινίτς, γελάγοντας. Ο βετεράνος τερματοφύλακας, τώρα καλεσμένος στο podcast «As s klupe», σκέφτεται τους 19 αγώνες του με την Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Κροατίας, συμπεριλαμβανομένου του θρυλικού ασημένιου μεταλλίου από τη Ρωσία.

Το ντεμπούτο που παγώσε τον χρόνο

Φανταστείτε το: 12 Νοεμβρίου 2014. Λονδίνο. Ο νέος Καλινίτς πατάει τον αγωνιστικό χώρο για το ντεμπούτο του. Απέναντί του; Ο μεγαλύτερος όλων των εποχών. Ο Λιονέλ Μесси. «Όταν βλέπεις τον Μесси απέναντί σου, πρακτικά στην αρχή της καριέρας σου, είναι ειδικές αισθήσεις», αναφέρει ο Καλινίτς. Η πέναλτι δόθηκε – αμφιλεγόμενη, αλλά η ζημιά είχε γίνει. Ο Καλινίτς μάντεψε λάθος πλευρά. «Ήμαρ πολύ μακριά από το να την αποκρούσω. Αλλά αυτή τη στιγμή; Καθαρή ιστορία.»

Ήταν μέρος μιας «πολύχρωμης» ομάδας που σχημάτισε ο Νίκο Κόβατς, ένα μονόχρωμο πείραμα που έμοιαζε περισσότερο με όνειρο παρά με πραγματικότητα. Μесси, Ντι Μαρία, Τεβές, Αγκιέρο – αστέρια που σε έκαναν να παγώσεις. Ωστόσο, η κροατική άμυνα στεκόταν σθεναρά, κινητοποιημένη στο 600%.

Θυσία, τραυματισμός και η τελική μάχη

Πριν τη δόξα του 2018, υπήρχε η καρδιαγγειακή του 2014. Ένας τραυματισμός στον αγκώνα κράτησε τον Καλινίτς εκτός Βραζιλίας, αντικαθιστώμενος από τον Ολίβερ Ζελενίκα. «Κανείς δεν με ώθησε να παίξω για την Χάιντουκ για να κερδίσω πρόσκληση», λέει. «Αλλά όλα συμβαίνουν για έναν λόγο.»

Στο φινάλε του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2018 απέναντι στη Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Γαλλίας. Ο Ντανιέλ Σουμπάσιτς μάχονταν με σοβαρό τραυματισμό, θραύσμα οστού στον τένοντα. Μπορούσε ο Καλινίτς να μπει; «Ίσως μία φορά στη ζωή παίζεις τέτοιο τελικό. Μερικές φορές πρέπει να είσαι εγωιστής.» Αλλά ο Καλινίτς παρέμεινε ήρεμος, απομονωμένος στη «Δασική Ραψωδία» της ομάδας, αναπνέοντας ο ένας για τον άλλον.

Υπήρχε φθόνος μεταξύ των τερματοφυλάκων; Ποτέ. «Αν δεν κρατηθούμε μαζί, και οι τρεις θα έχουμε πρόβλημα.» Από την επιμονή του Σουμπάσιτς μέχρι τον Στίπε Πλετίκοσα που του χάρισε τις γάντια του, το τρίο ήταν ασύγκριτο. «Όταν τέτοιοι άνθρωποι σε υποστηρίζουν, γίνεται πιο εύκολο», συμπληρώνει ο Καλινίτς. Η κόπωση ήταν τεράστια, η σεζόν μακριά, αλλά ο δεσμός; Αιώνιος.