Σε κόκκινη Σερβία, στην οικισμό Δονια Καμενίτσα, κρύβεται μια αποκρυμμένη τιμή που, αν βρίσκονταν σε μια μεγάλη Ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, ίσως ήταν πιεζόμενη από τους ταξιδιώτες. Αυτή η μεσαιωνική εκκλησία, κτισμένη στην πρώτη μισή του 1 14ου αιώνα, διατηρεί τον ειρήνη της και τον τίτλο της ως μιας από τις πιο ιδιαίτερες μεσαιωνικές εκκλησίες στην περιοχή.

Η μοναδική αρχιτεκτονική της Εκκλησίας της Παναγίας

Η Εκκλησία της Παναγίας διαφέρει από εκατοντάδες Ορθόδοξους ναό, όριζοντας τα δύο της καμπανάρια. Αυτό το αρχιτεκτονικό χαρακτηριστικό είναι σπάνιο στην βυζαντινή θεία αρχιτεκτονική, αλλά είναι πιο συχνό στην δυτική, ρωμανική κατασκευή. Όριζοντας τη μοναδική της εμφάνιση και τη σκιαγραφία, οι επισκέπτες την έχουν έρευνα με ξενιτικά όνοματα, όπως τη "Ντορ Ντάμ" της Σερβίας.

Μείξη των ενισχύσεων του βορρά και του νότου

Αν και με παράκτιες διαστάσεις, η εκκλησία αποδίδει έναν ισχυρό όρολο. Το διπλοστόρο της πράσινης, ο κυπάλιος και οι υψηλές πύργοι υποδηλώνουν ότι υπήρχε ένας ιστορικός σημαντικός σημείο όταν η ενισχύσεις του βορρά και του νότου ξέσπασαν στα τόπια, δημιουργώντας μια μοναδική καλλιτεχνική μορφή. Η εκκλησία έχει εγκατασταθεί για δεκαετίες, κρύβοντας πολλές αποκρυμμένες αλήθειες.

Αρχαιολογικές έρευνες έχουν αποκαλύψει μια νεκροπολή με πάνω από 70 σορόφους. Η εκκλησία είναι επίσης επιφανής με τροχιές σε βυζαντινό μπλε, αποδεικνύοντας τη φτηνότητα του χτιστή. Η χρήση αυτού του χρώματος, πιο αξιόλυπο από το χρυσί, υποδηλώνει ότι ο χτιστής, πιθανώς ο βουλγαρικός ηγεμών Μιχαήλ Σισμαν, ήταν εξαιρετικά φτηνός. Η εκκλησία είναι επίσης πιο ιδιαίτερη με μια μοναδική τροχιά που αντιπροσωπεύει τη ζωή και την ξυλοδέση της Αγίας Πέτρας, που είναι σπάνια στον κόσμο.

Άλλες ιδιαίτερες τροχιές περιλαμβάνουν τις οπτικές παραμορφώσεις της ζωής του Θεοδώρου Τιρών και Θεοδώρου Στρατηλάτη, οι οποίοι αντιπροσωπεύονται ως προσβάλλοντες σε άλογα με πτερύγια, έντονα, αλλά και τη τροχιά της Παρθένου Κυρίου, όπου η θέση του καθίσματος έχει ολοκληρωθεί, και την τροχιά του Χριστού του Αρνίου στην αψίδα του αλτάρου, μια ιδιότητα που είναι εξαιρετικά σπάνια στην σερβική μεσαιωνική ζωγραφική.

Αν και οι αιώνες πέρασαν, οι μάθητες συνεχίζουν να συζητούν για το τι ήταν οι χτιστές της εκκλησίας. Η ταυτότητα των κατασκευαστών της παραμένει περιπολευτή από πολλές αποκρυμμένες αλήθειες.

(Telegraf.rs)