Η Μονόκερως του Εσελνίτσα

Μπορείτε να κατακτήσετε τον δρόμο χωρίς σύλλογο, προπονητή ή κατάλληλο στάδιο; Για τους περισσότερους, η απάντηση είναι σκληρό όχι. Αλλά για την Μπιάνκα Τρουσετσί, 31χρονη δρομέα από τους απότομους λόφους της Επαρχίας Μεχεντίντσι, οι κανόνες δεν ισχύουν. Στη ρουμανική αθλητική σκηνή, η οποία σέρνεται από τις μέρες της δόξας της Γκαμπριέλα Σαμπο, η Τρουσετσί είναι ένα σφάλμα στη μήτρα. Καμία εγγραφή ομοσπονδίας. Κανένα ακριβό στρατόπεδο προπόνησης. Απλώς ορμή, ένας υποστηρικτικός πατέρας και οι απότομες πλαγιές της πατρίδας της, Εσελνίτσα.

Ενώ η εθνική ομάδα δεν έχει γευτεί χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο από τη Κωνσταντίνα Ντίτσα, η οποία κέρδισε τη δόξα του μαραθωνίου στο Πεκίνο 2008, αυτή η τοπική ηρωίδα μόλις εισέβαλε στο βάθρο στο εξωτερικό. Στο αγώνισμα Speed Masters Athletics Challenge στην Αλβανία, δεν εμφανίστηκε απλώς—κατέκτησε. Χρυσό στα 400 μέτρα. Βronze στα 100 μέτρα. Όλο αυτό ενώ προπονούνταν σε χωματόδρομους και τον κοινοτικό δρόμο του χωριού της, μακριά από τους γυαλιστερούς οβάλ δρόμους του Βουκουρεστίου.

Πατέρας, Γιος και ο Δρόμος

Το μυστικό της όπλο; Ο Ιλαρού Τρουσετσί, ο 61χρονος πατέρας της. Ένας πρώην ποδοσφαιριστής που έγινε ερασιτεχνικός αθλητής, ο Ιλαρού δεν είναι απλώς ο μέντοράς της· είναι ο συνάδελφός της στην προπόνηση. Μαζί, τρέχουν στους λόφους κατά μήκος της Ρωγμής του Δούναβη και της κοιλάδας Σέρνα. Όταν χρειάζονται επίπεδο έδαφος, πηγαίνουν στο Βουκουρέστι. Ο Ιλαρού, που παραμένει ανταγωνιστικός, κέρδισε πρόσφατα χρυσό στη σκυταλοδρομία για τη Ρουμανία στη Μπαλκανιάδα στη Σλοβενία και πήρε ασημένιο στο άλμα εις μήκος στην Αλβανία. Είναι η απόδειξη ότι η ηλικία είναι απλώς ένας αριθμός και το πάθος είναι το μόνο νόμισμα που έχει σημασία.

Το μήνυμα της Τρουσετσί είναι μια χαστούκι στο γραφειοκρατικό μηχάνημα των σύγχρονων αθλημάτων. Υποστηρίζει ότι οι σύλλογοι συχνά κενώνουν τις τσέπες των αθλητών χωρίς να παράγουν αποτελέσματα, εκτός αν είστε ήδη παγκόσμια σταρ. «Αν δεν είστε στα βιβλία για τους Ολυμπιακούς Αγώνες ή τα Παγκόσμια Πρωταθλήματα, ο σύλλογος δεν θα σας βοηθήσει», λέει. Για εκείνη, η επιτυχία δεν αφορά την υποτροφία. Πρόκειται για το να εμφανίζεσαι, μέρα με τη μέρα, όταν κανείς δεν κοιτάζει. Σε ένα αθλητικό αγώνισμα που πεθαίνει στα πόδια του, αυτή αναπνέει ζωή στην ίδια την ψυχή της αθλητικής.