Η Ανοικτή Παράσταση στο Τιφλίδα

Στον Ιούνιο, ενώ η παγκόσμια ελίτ προετοιμάζεται για το Παγκόσμιο Κύπελλο, η Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου Ρουμανίας υπό τον Γκέοργκε Χαγκί μοιάζει περισσότερο με χαοτική είσοδο στο Eurovision παρά με νικητή Grammy. Η πρώτη καμπάνια έληξε με 1-1 στο Τιφλίδα εναντίον της Γεωργίας. Ήταν μια δοκιμασία με πυρ. Ένα διαγωνισμός επιλογής όπου οι παίκτες μάχονταν για την εμπιστοσύνη του Χαγκί μέσα στη θερινή περίοδο γάμων. Η ατμόσφαιρα ήταν ηλεκτρική, οι παρτιές τεχνητές, αλλά η πίεση πραγματική. Ένας καταραός διαιτητής διέδωσε τις διαδικασίες ενώ το VAR παρέμεινε σιωπηλό κατά τη διάρκεια της υπέροχης στιγμή του Λουίς Μουντεάνου στο Βουκουρέστι αργότερα. Τα συστήματα ήταν νέα. Οι θέσεις άλλαξαν. Καλές μελωδίες τραγουδήθηκαν άσχημα, ενώ απλά τραγούδια συγκίνησαν το κοινό.

Οι Φωνές Ξεσπάνε στο Βουκουρέστι

Στη συνέχεια ήρθε η σύγκρουση με την Ουαλία στο Βουκουρέστι. Η Ρουμανία εξασφάλισε νίκη με 2-1. Ο Ντέιβιντ Μάτεϊ βρήκε τη φωνή του. Ο Άντι Ρους έπαιξε με ανυπολόγιστη σιγουριά. Ο Λουίς Μουντεάνου ήρθε σαν μακρινή αυστραλιανή συμμετοχή που σώζει τη νύχτα. Ωστόσο, οι σκιές παραμένουν. Ο Αντρέι Αιόανι άφησε το μικρόφωνο στο Τιφλίδα. Ο Μπόρζα ξέχασε πού ήταν η σκηνή όταν οι Ουαλοί σκόραραν. Η ανατροφοδότηση από την αποδυτήρια είναι υπόσχουσα. Οι βετεράνοι που έχουν εργαστεί με τον Χαγκί σε συλλογικό επίπεδο εκτιμούν την ανανεωμένη του υπομονή και ηρεμία. Οι νεοφύτοι αισθάνονται την αλλαγή στην προσέγγιση. Οι απαιτήσεις είναι υψηλές. Το όραμα είναι ξεκάθαρο. Αλλά μπορεί η ομάδα να διατηρήσει αυτή την ένταση;

Ο Κίνδυνος του Πολύ, Πολύ Γρήγορα

Ο Χαγκί αντιμετωπίζει μια τρομερή πρόκληση. Η έναρξη μιας θητείας με δύο αγώνες ακριβώς μετά το τέλος της σεζόν είναι σωματικά και νοητικά εξαντλητική. Η αποδυτήρια είναι αμορφική. Ο προπονητής είναι ανυπόμονος. Ο χρόνος πιέζει. Όταν ο Χαγκί φωνάζει να παίξουν πιο γρήγορα στο 75ο λεπτό στο Στάδιο Γκέντσεα, η σιωπή μπορεί να απαντήσει. Ο κίνδυνος είναι ξεκάθαρος: η απαίτηση για πολύ, πολύ γρήγορα. Οι παίκτες πρέπει να κερδίσουν αυτόν τον διαγωνισμό πριν τον Νοέμβριο. Ο δρόμος είναι τριχρωματικός, αλλά ο δρόμος στρώνεται με εξάντληση και προσδοκίες.