Επέστρεψε. Η λεγεώνα, το εικονίδιο, η γυναίκα που έσπασε τον πίνακα αποτελεσμάτων στο Μόντρεαλ πενήντα χρόνια πριν. Η Νάντια Κομανέτσι επέστρεψε στο Ονέστι, τον τόπο γέννησής της, και ο αέρας στην αίθουσα δονούνταν με ιστορία. Αυτό δεν ήταν απλώς μια επίσκεψη. Αυτή ήταν η επιστροφή της «Θεάς του Μόντρεαλ» στο σπίτι.

Μια Θεά ανάμεσα στους Νέους

Η Αίθουσα Νάντια Κομανέτσι στο Ονέστι δεν τη φιλοξένησε απλώς· εκτινάχθηκε για εκείνη. Καθώς η πρωταθλήτρια πέρασε στην πόλη που την ανέθρεψε, μια θάλασσα από παιδιά πλημμύρισε την είσοδο. Φώναξαν το όνομά της ομόφωνα, μια χορωδία από καθαρρό admiration. Η ενέργεια ήταν ηλεκτρική. Το πλήθος δεν υποδέχτηκε απλώς μια επισκέπτρια· στέφασε μια βασίλισσα. Πέρασε μέσα από τον θόρυβο, χαμογελαστή, απορροφώντας την αγάπη της επόμενης γενιάς.

Μέσα, ο αγώνας φούντωσε. Το Διεθνές Κύπελλο Γυμναστικής «Νάντια Κομανέτσι 10 Τέλειοι» έφερε μαζί σχεδόν 200 αθλήτριες από εννέα έθνη. Άλμα, περιστροφή και προσγείωση στο ίδιο πάτωμα όπου εκείνη κάποτε επαναόρισε την τελειότητα. Η Κομανέτσι παρακολουθούσε από τα πλάγια, ένα σιωπηλός κριτής του μέλλοντος. Αυτά τα κορίτσια κυνηγούσαν το φάντασμα του 10.0 της, προσπαθώντας να αγγίξουν τον ουρανό που εκείνη έφτασε πριν από δεκαετίες.

Η Υψηλότερη Τιμή στη Ρουμανία

Η εορτασμός δεν σταμάτησε στην αρένα. Η σκηνή μετακινήθηκε στο Παλάτι Κτροτσένι, όπου το βάρος της στιγμής ήταν βαρύτερο από οποιοδήποτε μετάλλιο. Ο πρόεδρος Νικούσορ Νταν στεκόταν μπροστά της, παραδίδοντας τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Αστέρα της Ρουμανίας. Είναι η υψηλότερη κρατική διάκριση για αθλητή στη χώρα. Σπάνια τιμή. Κατάλληλο φόρο τιμής.

"Έχουμε χάσει το μέτρο της λέξης 'εξαιρετικό' στη γλώσσα μας", δήλωσε ο Νταν, με σταθερή φωνή. "Εσείς κάνατε κάτι εξαιρετικό. Αν ο κόσμος σας θυμάται μετά από 50 χρόνια, αν τα μικρά κορίτσια θέλουν ακόμα να γίνουν Νάντια, αυτό είναι αληθινό μεγαλείο. Δεν συντρίφτηκατε από τη δόξα. Μείνατε ζωντανή, προωθώντας τη γυμναστική, υποστηρίζοντας τη Ρουμανία."

Η Κομανέτσι δέχτηκε την τιμή με χάρη, ο σύζυγός της Μπαρτ Κόνερ δίπλα της. Μίλησε για την ομάδα που τη χτίσε, όχι μόνο για τα δικά της χέρια. "Θέλω να περάσω αυτή την κληρονομιά", είπε. "Ο αθλητισμός μας συνδέει. Μιλάει την ίδια γλώσσα." Συνάντησε τον σύζυγό της πέρα από τον ωκεανό λόγω του αθλητισμού. Τώρα, πολεμά για τα παιδιά να βρουν το πάθος τους. Η κληρονομιά συνεχίζεται. Το τέλειο 10 ζει.