Μια νέα αυγή για τους Τρικολόρους

Η σκόνη έχει μόλις κατακαθίσει στο γήπεδο, αλλά οι ηχώ της νίκης ηχούν ήδη στις εξέδρες. Η Ρουμανία δεν νίκησε απλώς την Ουαλία με 2-1 σε αυτό το φιλικό· ανακοίνωσε μια νέα εποχή. Υπό την προσεκτική ματιά του Γίκα Χατζή, η εθνική ομάδα άφησε πίσω το παλιό της δέρμα και αποκάλυψε μια ομάδα γεμάτη επιλογές, αυτοπεποίθηση και τακτική σαφήνεια. Για τον πρώην διεθνή Ραούλ Ρουσέσκου, η εμφάνιση ήταν αποκαλυπτική.

Η προσοχή, ωστόσο, πέφτει σε έναν άνθρωπο: τον Ντάριους Ολαρού. Ο 28χρονος μέσος της FCSB δεν έπαιξε απλώς· οδήγησε την ορχήστρα. Με μια καθαρή ασίστ στο 52ο λεπτό για το πρώτο γκολ του Φλορινέλ Κομάν, ο Ολαρού απέδειξε ότι ανήκει στην καρδιά της μεσαίας γραμμής. Ο Ρουσέσκου ήταν κατηγορηματικός: «Ο Ολαρού έπαιξε άψογα. Αυτή είναι η θέση του. Έπαιξε πολύ καλά». Ήταν μια δάσκαλη εμφάνιση σε χρονισμό και όραση, κερδίζοντας μία από τις υψηλότερες βαθμολογίες του αγώνα.

Το βάθος είναι το νέο όπλο

Αλλά αυτό δεν ήταν σόλο παράσταση. Η τακτική αλλαγή του Χατζή σε σχήμα 3-4-1-2 άνοιξε τους φραγμούς του ταλέντου. Ο Ρουσέσκου υπέδειξε την απήγγελη ποιότητα του βάθους της ομάδας: «Έχουμε λύσεις. Βλέπουμε έναν Χίντριχ που αμύνεται καλά, έναν Τάρνοβανου που αμύνεται καλά. Έχεις ήδη τρεις λύσεις». Ο πάγκος δεν ήταν νεκροταφείο ακατάλληλων κομματιών, αλλά οπλοστάσιο φρέσκων ποδιών. Ο Κουμπίς, ο Μπαλούτσα, ο Αϊσάτ, ο Μπορτζά, ο Στράτα και ο Σορέσκου έκαναν τη δουλειά τους. Ακόμα και οι αλλαγές, όπως ο Ντέιβιντ Μάτεϊ, ανέλαβαν όταν ζητήθηκε.

Ο ίδιος ο Χατζής ήταν αχάδιστος. «Κάθε νίκη φέρνει αυτοπεποίθηση, θάρρος. Παιξαμε καλά, δείξαμε ότι είναι δυνατόν», είπε. Μετά από μια σκληρή ισοπαλία 1-1 στη Γεωργία, αυτή η νίκη είναι η δήλωση που χρειαζόταν η ομάδα. Οι παίκτες ξαναπιστεύουν. Παίζουν με ψηλά κεφάλια και ελαφριά παπούτσια.

Το Nations League απειλεί

Το φιλικό τελείωσε, αλλά ο πραγματικός αγώνας ξεκινά το φθινόπωρο. Το UEFA Nations League περιμένει, με δύσκολους αγώνες εναντίον της Σουηδίας, της Βοσνίας και της Πολωνίας προγραμματισμένους από τις 25 Σεπτεμβρίου έως τις 17 Νοεμβρίου. Το περιθώριο λάθους θα είναι λεπτό. Αλλά αν αυτή η εμφάνιση απέναντι στην Ουαλία είναι ένδειξη, η Ρουμανία δεν επιβιώνει πια· παλεύει. Το θεμέλιο έχει laid. Το ερώτημα δεν είναι πια αν μπορούν να ανταγωνιστούν, αλλά πόσο μακριά μπορούν να φτάσουν.