Η αναμονή τελείωσε. Η σκόνη έχασε. Η Besiktas βρήκε τον νέο της στρατηγό, και το όνομα που ηχούσε στους διαδρόμους της εξουσίας είναι Βιντσέντζο Ιταλιάνο. Ξεχάστε τους ψιθύρους για Πορτογαλία ή Ισπανία; Ο διευθύνων σύμβουλος Οντέρ Όζεν στράφηκε προς την Ιταλία, και η συμφωνία έχει κλείσει. Ο πρόεδρος Σερντάλ Ανταλί δεν απλώς έστειλε email; charter ένα ιδιωτικό αεροπλάνο για τη Ρώμη, προσγειώθηκε και εξασφάλισε συμβόλαιο δύο ετών με τον 48χρονο τακτικό. Τώρα, ο Ιταλιάνο είναι στην Κωνσταντινούπολη, έτοιμος να μεταμορφώσει την ταυτότητα του συλλόγου.

Μια τακτική επανάσταση στον ορίζοντα

Αυτό δεν είναι απλώς ένα νέο πρόσωπο; είναι μια νέα φιλοσοφία. Το βιογραφικό του Ιταλιάνο μιλάει έντονα, με σημαντικά σημάδια που άφησε στην Fiorentina και την Bologna. Αλλά τι φέρνει αυτός στο τραπέζι των Μαύρων και Λευκών; Το Sözcü έχει αναστομολογήσει το βιβλίο του παιχνιδιού του, και το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: οι ζώνες άνεσης είναι νεκρές. Ο Ιταλιάνο μισεί τους παίκτες που πανικοβάλλονται υπό πίεση ή βασίζονται αποκλειστικά σε μακρινές μπαλάκια. Θέλει έλεγχο. Θέλει ακρίβεια. Θέλει παίκτες που μπορούν να χτίσουν από την άμυνα χωρίς φόβο.

Θέση προς θέση: Το πρότυπο του Ιταλιάνο

Ας σπάσουμε τις απαιτήσεις, γιατί ο Ιταλιάνο δεν παίζει για κέφι.

  • Τελευταίοι: Ξεχάστε το στερεότυπο του keeper-σκούπα. Ο Ιταλιάνο χρησιμοποιεί τους τελευταίους του ως επιπλέον αμυντικό στην κατασκευή. Κοιτάξτε τον Πιέτρο Τερατσιάνο στη Φλωρεντία ή τον Λούκας Σκορουπσκι στη Μπologna — ήταν βασικό μέρος του δικτύου πάσας, όχι μόνο σταoppers.
  • Κεντρικοί αμυντικοί: Αργοί, άχαροι αμυντικοί που δυσκολεύονται να γυρίσουν δεν θα επιβιώσουν εδώ. Ο Ιταλιάνο προτιμά γρήγορους, ευκίνητους σταoppers που μπορούν να διαχειριστούν τη μπάλα και να διατηρήσουν αμυντικό βάθος. Αν δεν μπορείς να κινήσεις τη μπάλα, δεν θα κινήσεις τη μπάλα.
  • Πλαϊνοί αμυντικοί: Οι αμυντικοί πλαϊνοί αμυντικοί είναι εκτελεσμένοι στο σύστημα του Ιταλιάνο. Απαιτεί αμυντικούς που δραστηριοποιούνται ως πτέρυγες. Παίκτες όπως ο Μπινραγκί, ο Ντοτό, ο Καγιόδε και ο Χολμ ευημερούσαν επειδή παρέχαν πλάτος και σταθερή προώθηση. Μείνε πίσω, και μείνε στον πάγκο.
  • Ο Δέκα: Ο κλασικός, τεμπέλης playmaker που κρύβεται από τις αμυντικές υποχρεώσεις; Πηγαίνει. Στην διάταξη του Ιταλιάνο, ακόμη και ο δέκα πρέπει να πιέζει. Αν δεν μπορείς να κερδίσεις πίσω τη μπάλα, δεν έχεις το δικαίωμα να τη κρατήσεις.
  • Πτέρυγες: Οι στατικές πτέρυγες που κάμπινγκ στην πλευρική γραμμή θα ξεθωριάσουν στην αφάνεια. Ο Ιταλιάνο χρειάζεται αθλητές που πιέζουν με την ομάδα και εκρήγνυνται μπροστά. Σκεφτείτε τον Νίκο Γκονζάλες, τον Ορσολίνι, τον Σοτίλ και τον Ντογιέ — παίκτες που τρέχουν μέχρι να καούν οι πνεύμονές τους.
  • Επίθετοι: Οι κυνηγοί που περιμένουν τη μπάλα στην περιοχή είναι εκτός. Ο Ιταλιάνο χρειάζεται έναν επίθετο που κινείται συνεχώς, παρενοχλεί την άμυνα, αναγκάζει σε λάθη και δημιουργεί χάος. Αν στέκεσαι ακίνητος, πεινάς.

Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν ο Ιταλιάνο είναι καλός — είναι. Το ερώτημα είναι αν η ομάδα μπορεί να προσαρμοστεί στις αμείλικτες, υψηλής οκτανίου απαιτήσεις του. Η εποχή του Βιντσέντζο Ιταλιάνο ξεκίνησε.