Ο Δάρκο Πέρικ, γεννημένος στο Κλανό στις 25 Μαρτίου 1977, είχε μια μυθική διαδρομή από τον φαρμακείο στη Ρουμανία μέχρι την παγκόσμια διάσημη ρόλο του Helsinkija στην Netflix hit "La Casa de Papel". Η ζωή του είναι τόσο ενθαρρυντική όσο και το σενάριο των πιο πικρικών τελενόβελ.

Ο Πέρικ ανακάλυψε την αγάπη του για το σκηνικό σε έξι ετών, όταν ένας Κυπριώτης του δώρισε την ευκαιρία να παίξει το "Guantanamera" μπροστά σε ένα πλήθος. Αν και κατάφερε να φανταστεί να μελετά ανιμάτιο στη Ζαγκρέβ, η πόλεμος του 1991 έκανε καταστροφή σ' αυτούς τους προγράμματα, κατευθύνοντάς τον να μελετήσει φαρμακείο στη Βουκουρέστη με την πίεση των γονιών του.

Ωστόσο, τέχνη δεν μπόρεσε να χαθεί. Μεταξύ της μελέτης της ανατομίας του φαρμακείου, ασχολούνταν επίσης με την κατασκευή ανάρχων φιλμ με φοιτητές από την Σχολή Τέχνης. Το 1994, συνέχισε την εκπαίδευσή του στη Τιμίσοβαρο, μετά από που μετακινήθηκε μέσω πανκ και ροκ μπάντ να Βέρλιν, όπου προσαρμόστηκε τον τέχνη του μέσω μικρών φιλμ και συνεργασίας με τεχνίτες από όλο τον κόσμο.

Σπανικοί όροι και η ρόλο που τροποποίησε τα πάντα

Η έρχεται στη Βαρκελόνη το 2004 υποδείχθηκε μια νέα ζωή περίοδο. Το επιτυχία στην σειρά "Krematorio" (2010) διένοιξε τις πόρτες της Madrids industry, αποκτώντας το 2015 για να μοιράστε το σκηνή με την λεγενδαρική Μπενίσιο del Τόρο στο "The Perfect Day". Το προσωπικό μετάβαση προκύπτει με την ρόλο του ως το Ουκρανικός Μαφιός Osa στην σειρά "Mar de Plastico", αλλά ήταν η ρόλο Helsinkija το 2017 που τροποποίησε τους στερεότυπους για το καταπολέμηση από την ανατολική Ευρώπη και τον κάνει μια παγκόσμια εικόνα.

Αν και έχει η σταρ στατός και η ερωτευτική από την ακροατή σε όλους τους ήπειρους, ο Πέρικ παραμένει ταπεινός και πραγματικός για την καριέρα του και την κλέος. Η προοπτική του στο επιτυχία περιγράφεται καλύτερα στις δικές του λέξεις.

"Εγώ δεν είμαι ούτε Σέρβος ούτε Σπανός ηθοποιός. Μιλώ τέσσερις γλώσσες, και το αγορά μου είναι ολόκληρος ο κόσμος. Εγώ ποτέ δεν έλαβα μια ηθοποιού χρήση αξιοσημείωτη. Εγώ είμαι ηθοποιός, αλλά έζησα πολλά ζωή και είχα πολλά επαγγέλματα," δήλωσε.

"Πριν δεν ήθελαν να καθίσουν κάτοπι μου στο metro"

Το κλέος του αλλάξε την ημιένοδη του. Ο Πέρικ περιγράφει τον αντίθετο με τον τρόπο που τον ερχόταν πριν και τώρα με μια γενιάλια ανεκδοτικά.

"Πριν δεν ήθελαν να καθίσουν κάτοπι μου στο metro, αλλά τώρα οι άνθρωποι θέλουν να φωτογραφηθούν με μένα. Και όλα αυτά είναι λόγω του Helsinkija."